مصر: افزایش تجاوز جنسی، شماتت قربانیان به جای متجاوزان

عادل عبدل مقصود عفیفی، پلیس ارشد، قانونگذار و محافظه­ کار افراطی اسلامگرا اظهار داشت، ” گاهی اوقات، یک دختر صددرصد در مورد تجاوز واقع­ شدنش شریک است وقتی خود را در یک چنین شرایطی قرار میدهد “.

افزایش تجاوزات جنسی در طول دوسال گذشته آغازگر نبرد جدیدی بوده است بر سر اینکه چه کسی مقصر شناخته شود، و این منازعه تبدیل به تصویر حساس و دردناکی شده است از تشنجاتی که مصر را با توجه به تلاشش در راستای نوسازی خود به چالش می‌کشد.

در زمان حاکمیت حسنی مبارک،پلیس درهمه جا حاضر، تجاوز جنسی را از همه مکانها و نیز دید عموم دور نگه داشته بود.اما از زمان خروج مبارک در سال ۲۰۱۱، حذف شدن نیروهای امنیتی به گسترش تجاوز جنسی و ارعاب زنان مصری اجازه بروز داد.

زنان، اگرچه از جنبه­ی دیگر سقوط ناگهانی قدرت هم بهره هایی بردند­ – با صحبت کردن از طریق رسانه های جدید پیشرو، شوریدن بر تابوهای اجتماعی با جلب توجه برای مشکلی که حکومت قبلی اغلب نادیده میگرفت- در همین زمان، برخی ازعالی رتبه گان منتخب اسلامگرا از منصب جدیدشان درمقابل فرهنگ سنتی مصر وضدیت عمیقشان با مشارکت زنان در سیاست، برای بیرون کشیدن بعضی از مردسالارانه ترین انگیزه­هایشان استفاده کردند

این صاحب­منصبان میگویند، قربانیان زن، با شرکتشان در اعتراض عمومی مردان را دعوت به تجاوز کرده­اند.” چگونه آنان از دولت میخواهند که از زنان محافظت کند وقتی که در میان مردان ایستاده­اند؟ ” ردا صالح الحفناوی، یکی از قانونگزاران جبهه سیاسی اخوان المسلین،این سوال را دریک نشست پارلمانی پرسید.

انقلاب در ابتدا قول گشایش فضاهای عمومی به روی زنان را داد.در طول آن ۱۸شب و روز طاقت فرسا،مردان و زنان با یکدیگر و به صورت صلح­آمیز در میدان تحریر ظاهر شدند که منجر به خروج مبارک شد.اما در دقیقه­های خروج مبارک بازهم تهدید و ارعاب دریک حمله گروهی به خبرنگار CBS ،لارا لوگان، از نو ظاهر شد. آمار رسمی­ای از زنان مورد تجاوز قرار گرفته در دست نیست – تا حدی به این خاطر که تعداد کمی از زنان جنایت را گزارش دادند- اما همگان تصدیق میکنند که حملات بارزتر و وحشیانه تر شده اند.

در دومین سالگرد انقلاب، در ۲۵ ژانویه هسته نمادین انقلاب – میدان تحریر- به خصوص بعد از تاریکی هوا به یک مکان ممنوعه برای زنان تبدیل شده بود.

درطول تظاهرات آن روز علیه دولت اسلامگرای جدید، موج فوق العاده ای از تجاوز جنسی – حداقل ۱۸ مورد تایید شده توسط گروههای حقوق بشر، و بیشتر، بر اساس انجمن نیمه رسمی ملی زنان- کشور را در بهت فرو برد و توجه عمومی را از رئیس جمهورمحمد مرسی و دیپلماتهای غربی برداشت.

هانیه محیب، ژورنالیست ۴۲ ساله، از اولین قربانیانی بود که درباره تجربه آن روزش صحبت کرد.در یک مصاحبه تلویزیونی، او بیان کرد که چطور یک گروه از مردان او را احاطه کرده، لباسهایش را درآوردند وبه مدت ۴۵ دقیقه او را مورد هتک حرمت قرار دادند.هانیه گفت که آن مردان همگی فریاد میکشیدند که سعی دارند او را نجات دهند  و زمانی که یک آمبولانس رسید او دیگر نمیتوانست مهاجمین و مدافعین را از هم تشخیص دهد.

به منظور تسکین دادن ننگ اجتماعی­ای که معمولا با قربانیان تجاوز در فرهنگ محافظه­کارانه مصر همراه است،شوهر او، دکتر شریف الکردانی، در کنار او ظاهر شد.دکتر کردانی گفت: همسر من هیچ کار اشتباهی مرتکب نشده است.

بر اساس مصاحبه های انجام شده توسط گروههای حقوق بشر، از ۱۸ حمله تایید شده آن روز ۶ زن بستری شدند.یک زن در ناحیه تناسلی خود چاقو خورده بود و دیگری به عمل خروج رحم نیاز داشت.

بعدتر، دیگر قربانیان تجاوزات جنسی در حوالی میدان تحریر در طول این دوسال هم به همین صورت جلو آمدند.یاسمین البراماوی در یک مصاحبه تلویزیونی، درباره حمله صورت گرفته علیه خود صحبت کرد. ” وقتی که من خیابان محمد محمود را از تلویزیون در خانه میبینم دستم ناخودآگاه  شلوارم را چنگ میزند”

او گفت که او و دوستش هرکدام با حلقه مهاجمین جداگانه ای محاصره شدند. بعضی­هایشان ادعا میکردند که از او در مقابل دیگران محافظت میکنند اما در حمله به هم ملحق شدند. آنها از چاقو برای درآوردن لباسهایش استفاده کردند و سپس بدن نیمه برهنه اش را به کاپوت ماشین بستند و در حالی که همچنان او را آزار جنسی می دادند اتومبیل را آهسته به همان حوالی بردند، تا سرانجام ساکنان آن محله مداخله کرده و نجاتش دادند.

براماوی گفت:” آنها برای متوقف کردن کمک مردم به من، به آنان گفتند که من یک بمب در شکمم دارم ”

این حمله ها نشانه ناکارایی و بی کفایتی دولت مرسی، و دیگر مدافعانش در بازوی سیاسی اخوان المسلمین است، در بازگرداندن نظم اجتماعی. نظرات متحدان اسلامگرای رئیس جمهور که زنان را برای تجاوز علیهشان سرزنش میکرد، شرم آور بود.

پکینام الشرکاوی،مشاور سیاسی رئیس جمهور و عالیرتبه ترین زن در کابینه  دراین باره اظهار کرد:”کاملا غیرقابل قبول”.

او این حملات را به متلاشی شدن نیروهای امنیتی و همچنین به امتناع معترضین از به میدان امدن پلیس پس از انقلاب علیه مبارک نسبت داد.وی گفت: معترضان بردور نگه داشتن نیروهای امنیتی از میدان اصرار میورزیدند حتی برای کنترل ترافیک .

در روز یکشنبه، دولت مرسی  نشستی از زنان را به منظور بحث پیرامون برنامه های پیشرفتشان ترتیب داد،گرچه تا­­کنون، بارزترین اقدام آن برای رفع مشکل، پیشنویسی قانونی است برای جرم شناختن اذیت و آزار جنسی.

اما وکلای حقوق زنان میگویند که حتی درصورت شکایت رسمی زنان، این لایحه در برابر برخوردهای اجتماعی و نیز تحقیر وجهه قربانیان در بیمارستان و یا در ایستگاه پلیس(و احتمالا در پارلمان)، کاری انجام نمیدهد.

خانم محیب در یک مصاحبه گفت که بعد از اینکه مورد حمله قرار گرفت، پرستاران به او گفتند که به منظور حفظ آبرویش سکوت کند.

با حفاظت ناچیز پلیس، برخی از زنان مسئولیت حفظ امنیتشان را خود به دست گرفتند.در یکی از تظاهراتهای اخیر به منظور جلب توجه به سوی  حملات جنسی، زنان زیادی چاقوها را بر بالای سر نگاه داشته بودند.عبیر حریدی :”نگران من نباشید، من مسلح ام”.

در این میان، اعضای برجسته سیاسی با نگرانی بیشتری در حالی که یکدیگر را متهم میکردند ظاهر میشدند. محمد ابوالغار، دبیر حزب سوسیال دموکرات مصر اظهار داشت:” اخوان المسلمین به منظور ارعاب تظاهر کنندگان،برنامه آزار و اذیت جنسی در میدان التحریر را چیده بودند”.

برمبنای ستونی در وبسایت اخوان، آنها میگویند که رهبران گروههای مخالف حضور گروه متجاوز و ارعاب کننده را در میدان نادیده گرفته اند.در همان ستون آمده ” تجاوزات ننگی است بر پیشانی آنها ”

دیگر قانونگزاران اخوان، سازماندهندگان اعتراض را برای عدم جداسازی جنسیتی تظاهرات، همانگونه که اسلامگرا ها غالبا انجام میدهند، مقصر دانست.

برخی از اسلامگرایان محافظه کارافراطی، که اکنون یک قدرت سیاسی در کنار اخوان هستند، زنان را برای بلندکردن صدای اعتراضشان محکوم  و تقبیح میکنند.

احمد عبدالله که به شیخ ابواسلام هم شناخته میشود در یک سخنرانی تلویزیونی اظهار داشت ” شما زنانی را میبینید که همانند هیولاها، بدون شرم، ادب، ترس و حتی زنانگی صحبت میکنند”

او گفت ” اینچنین زنی شبیه شیطان است” در حالی که ابراز تعجب میکرد از دلسوزی کسی برای زنان برهنه ای که ” به آنجا رفته اند تا به آنها تجاوز شود”

خانم محیب چنین اظهاراتی را شرم آور خواند و قانونگزاران اسلامگرا را به همدستی متهم کرد.او گفت ” اگر مردم عادی چنین چیزی بگویند شاید قابل چشم پوشی باشد اما وقتی کسی در مقام قانونگزار چنین اظهار نظری میکند، مهاجمین را تحریک میکند”

ترجمه: سعیده اسدی پور

منبع: نیویورک تایمز

Tags: , , , ,

پاسخ دهید